بسیاری از تمایلات جنسی یک نوع وابستگی است که متاسفانه به دلیل عقده های دروان کودکی ویا ساعقه های جنسی وحتی عاطفی بوجود می آید ومافکر میکنیم که همجنسگرا ویا تمایلات آنرمالیی داریم که باید حتما دریک گروه خاصی قراربگیریم بیشترین افرادی که خود را همجنسگرا میدانند به دلیل بی اطلاعی خودشان ویا حتی متاسفانه همکاران روانپزشک و روانشناسان می باشند بدون تحمل دراولین ویزیت خود تشخیص همجنسگرایی به فرد میدهند اماواقعیت این است که اکثر انان وابستگرا هستند که به راحتی قابل درمان میباشند اگر چه سایر اقلیت های جنسی نیز میتوانن حداقل کاری کرد با این وجود همانطوری که قول داده بودم خلاصه مقاله را تقدبم شما میکنم امیدوارم مفید واقع شود

آیا تا به حال وابسته شداید؟

آیا تاکنون دلبستگی و یا پیوستگی را تجربه کرده‌اید.؟

در این حالت دو وضعیت به وجود می‌آید: یکی وضعیت جهنمی که ما آن را با وابستگی عاطفی معرفی می‌کنیم و دیگری حالت بهشتی که ما آن را پیوستگی منطقی می‌نامیم.

وابستگی چیست؟

در قالب یک جمله یعنی اینکه: ما در ارتباط با کسی یا چیز آنچنان مجذوب شده‌ایم که احساس می‌کنیم با نبودن آن، ما نیز نابود می‌شویم برای تجربهٔ این وضعیت می‌توانیم به کاری فکر کنیم که ما را اذیت می‌کند، ولی نمی‌توانیم آن را رها کنیم یا ارتباطی را تصور کنیم که ما را اذیت می‌کند، ولی نمی‌توانیم آن را قطع کنیم.

پیوستگی چیست؟

پیوستگی از نظر ما یعنی اینکه با آنچه در ارتباط قرار گرفته‌ایم و به آن عشق می‌ورزیم یا دوستش داریم احساس وحدت و یگانگی کنیم با وجود لذت شادمانی، سعادت و خوشی در آن، ما نیز خشنود می‌شویم. در این حالت، بودن یا نبودن او در کنار ما، احساس بسیار خوب یا بسیار بد به ما نمی‌دهد، بلکه وجود او باعث حس رضایت در درون ما می‌شود. به‌عبارتی دیگر، با نبودن او باز هم احساس رضایت در ما باقی مانده و حال خوبمان را می‌توانیم حفظ کنیم.

چگونه حالت وابستگی خود را به احساس پیوستگی تبدیل کنیم؟

-۱ شناخت موارد وابستگی:

در خلوت خود یا با کمک گرفتن از مشاور، بررسی کنیم کدامیک از موارداحساسی . جنسی . کار، پول، پرخوری، پرحرفی و … بیشترین وابستگی را برای ما ایجاد کرده است.

-۲بررسی کنیم که کدامیک از نیروها مثل نیاز، هوس، ترس، شک و تردید در ما در این ارتباط فعال‌تر می‌باشند.
در رفتار خود بررسی کنیم به خاطر چه چیزی خود را کوچک و حقیر می‌سازیم و در ارتباط با چه افرادی، تمام توان خود را به‌کار می‌گیریم تا خواسته‌های خود را از آنها گدائی کنیم. بررسی کنیم با چه کسانی ارتباطی بی‌معنا و سست داریم و دراین ارتباط به دنبال چه می‌گردیم. در نظر بگیریم ترس از دستدادن چه چیزهائی را داریم، تا متوجه شویم ریشه‌های وابستگی ما کدام هستند.

روشهای رهائی از وابستگی

آنچه ما را سرشار از عشق، رضایت‌خاطر و آرامش می‌کند و در ارتباط سالم دوطرفه‌ای قرار می‌دهد، مشخصه‌های دیگری دارد که به‌طور ظریف و حساسی قابل تفکیک می‌باشند. چنانچه راه‌های زیر را به‌کار گیریم، می‌توانیم تجربه کنیم که در وضعیت وابستگی قرار گرفته‌ایم یا پیوستگی و در پی آن می‌توانیم از فضای جهنمی وابستگی، رها شده و از فضای بهشتی پیوستگی لذت ببریم.

۱- قطع وابستگی

دربارهٔ افراد یا مواردی که در نزدیکی با آنها یا حتی به دور از آنها احساس می‌کنیم که دچار نگرانی می‌شویم و حتی به‌صورت وسواس‌گونه‌ای می‌خواهیم گرفتاری‌ها و رفتارشان را کنترل کنیم و به‌طور مرتب می‌خواهیم برای آنها نقش مددکار را بازی کنیم. از این به بعد، اینگونه بیندیشیم که هر فردی مسئول اعمال خویش است. به جای کنترل افراطی و به اسارت کشیدن آنها، اجازه دهیم خودشان فرصت کسب تجربه را داشته باشند.
۲- رهائی از رفتارهای وابستگی

بدون ترس، یک لیست از رفتارهائی که وابستگی خود را در پشت آن پنهان کرده‌ایم، تهیه کرده و آنها را از رفتار خود حذف کنیم. بر روی مواردی مانند دروغ گفتن، غر زدن، اصرار به متقاعد کردن، التماس کردن، رشوه دادن، طراحی حقه‌های کوچک و بزرگ، تحقیر کردن، شکایت کردن، محکوم کردن و… حضور خود را قوی‌تر کنیم تا بتوانیم باورها و ریشه‌های به وجود آورندهٔ این اعمال را بشناسیم؛ سپس روبه‌روی هر کدام بنویسیم چه باورها و توانمندی‌هائی را لازم است در خود تقویت کنیم تا به این کارها دست نزنیم.

۳- عامل وبستگی‌زا را رها کنیم

۴- استقلال خود را حفظ کنیم

زمانی که عاشق دیگران می‌شویم یا اجازه می‌هیم که دیگران عاشق ما شوند، مراقب باشیم که در عین لذت بردن از حمایت عاشقانهٔ طرف مقابل خود یا دادن حمایت عاشقانه به او، طوری رفتار کنیم که بدون حضور او نیز بتوانیم به خواسته‌های خود برسیم.

۵- اعتماد به خود، اتکاء به خداوند

در حالتی از حضور قرار بگیریم که حس کنیم مواردی مانند ناامیدی، ترس، ضعف و هرگونه کمبود دیگر فقط با حضور خداوند تکمیل می‌گردد –

۶- رهائی از شرمندگی

۷- بالا بردن آگاهی و تغییر باورهای وابسته‌کننده.

۸- از دوست‌هائی که به‌طور حقیقی، ما را دوست دارند، کمک بگیریم تا ما را یاری دهند
۹ –  انجام مراقبه به صورت یک عادت روزانه برای کسب لذت بیشتر، مراقبه را جزء یکی از مهمترین کارهای روزانهٔ خود قرار دهیم.

تهیه کننده: دکتر احمدی

مرکزمشاوره وروانشناسی شریف

نوشته: dr.AHMADY تاريخ : اسفند ۶م, ۱۳۸۸

شما باید وارد شده باشید تا دیدگاهتان را ارسال کنید